Παγκρήτια συνάντηση ΣΔΕ

    Την Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019, με το σχολείο πήγαμε στο Ρέθυμνο σε Παγκρήτια συνάντηση των ΣΔΕ. Η συνάντηση ήταν στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου και οι ηλικίες των ατόμων που συμμετείχαν ήταν από 18 έως 75, γιατί στη μόρφωση δεν υπάρχει ηλικία! Τα ΣΔΕ άρχισαν να λειτουργούν το 2006 με πολλούς υποστηρικτές και απευθύνονται σε άτομα που για διάφορους λόγους άφησαν το σχολείο για να ανταπεξέλθουν στη ζωή τους. Τώρα φοιτούμε στα ΣΔΕ, γεμίζουμε νέες εμπειρίες και γινόμαστε πάλι παιδιά! Μαζευτήκαμε γύρω στα 350 άτομα και κάθε σχολείο είχε και κάτι να μας δείξει…

Χρυσή Νουχάκη, εκπαιδευόμενη Α΄ κύκλου

     Ξεκινήσαμε την εκδρομή μας για το Ρέθυμνο στις 10.30 το πρωί. Θα πηγαίναμε στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου για να γνωριστούμε με τα άλλα ΣΔΕ της Κρήτης. Εκεί είδαμε κάποια πρότζεκτ από τους μαθητές των ΣΔΕ Ιεράπετρας, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Τα παιδιά του Ρεθύμνου είχαν περπατήσει στην πόλη τους αναζητώντας πολύ ενδιαφέροντα επαγγέλματα που στις μέρες μας έχουν ξεχαστεί. Του Ηρακλείου το βρήκα εξαιρετικό, με το άδικο της εποχής που ζούμε, πολύ διδακτικό, πολύ συναισθηματικό. Ήρθε και η σειρά των Χανίων. Η πρώτη παρουσίαση ήταν από τις φυλακές της Αγυιάς. Η δεύτερη ήταν από το Καστέλι, δύο παραδοσιακοί χοροί, που μετά το βίντεο του Ηρακλείου, προκάλεσε κέφι.  Μετά πήγαμε βόλτα στο Ρέθυμνο, φάγαμε, ήπιαμε, περπατήσαμε. Γενικά  πέρασα μια πολύ ευχάριστη Κυριακή.

Αργυρώ Πρέκα, εκπαιδευόμενη Α΄ κύκλου

…Είδαμε πολλά βιντεάκια και χορέψαμε. Εκείνο όμως που άγγιξε την ψυχή μου σαν μάνα που είμαι ήταν με τη μάνα που ζητούσε σοκολάτες και καραμέλες. Στην αρχή νόμιζα ότι τα ήθελε για τον εαυτό της, όμως όταν είδα τα δύο καραβάκια  με τα ονόματα των παιδιών της κατάλαβα ότι περίμενε τα παιδιά της κάθε 27 του μηνός αλλά αυτά δεν πήγαν ποτέ! Μετά το Πανεπιστήμιο πήγαμε στο Ρέθυμνο για μια μικρή βόλτα. Φάγαμε, ήπιαμε, γελάσαμε, περάσαμε πολύ ωραία. Όλα αυτά θα μείνουν στην καρδιά μας. Ευχαριστούμε τους καθηγητές μας για την ωραία αυτή Κυριακή.

Γεωργία Ηλιάκη, εκπαιδευόμενη Β΄ κύκλου

   Η επίσκεψη στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου με έκανε να νιώσω δέος, καταρχήν για τη δύναμη της μάθησης όπως και για τον χώρο τον οποίο επισκεφτήκαμε, χώρο παραγωγής γνώσεων. Πολύ χρήσιμες ήταν και οι πληροφορίες σχετικά με τα ΣΔΕ που έχουν να κάνουν με κοινωνικές και εκπαιδευτικές καινοτομίες. Όλα αυτά μου έδωσαν το έναυσμα να θέλω να γίνω  κι εγώ καλύτερος, να προσπαθήσω περισσότερο και να σέβομαι γενικά όλη την προσπάθεια που γίνεται στα ΣΔΕ, ιδιαίτερα του διευθυντή και των καθηγητών μας.

Υ.Γ. Ανυπομονώ για την επόμενη συνάντηση.

Νίκος Πλατσάκης, εκπαιδευόμενoς  Α΄ κύκλου

Όταν ενημερωθήκαμε από τον διευθυντή και τους εκπαιδευτικούς μας για μια συνάντηση όλων των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας της Κρήτης στο Πανεπιστήμιο του Ρεθύμνου, η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι θα ήθελα να είμαι εκεί και να παρακολουθήσω την όλη διοργάνωση από κοντά. Παρότι ο καιρός δεν ήταν σύμμαχός μας είχε μεγάλη συμμετοχή από όλα τα σχολεία. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία γεμάτη θετική ενέργεια από όλους, εκπροσώπους, εκπαιδευόμενους και εκπαιδευτές.

     Οι εκπαιδευόμενοι των ΣΔΕ Κρήτης παρουσίασαν διάφορα σχέδια δράσης (projects). Θα ήθελα να σταθώ περισσότερο στο βιντεάκι του Ηρακλείου με τον τίτλο ‘’Άνθρωποι μονάχοι’’, ένα από τα πιο δυνατά και συγκλονιστικά σχέδια δράσης. Το επόμενο ήταν από το Κατάστημα Κράτησης Αγυιάς. Άνθρωποι που ούτε τη γλώσσα μας ούτε τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας γνωρίζουν γιατί είναι μετανάστες. Με ταρακούνησε όταν ο υπεύθυνος εκπαιδευτικός κ. Μπομπολάκης μας ανέφερε ότι το παλικάρι που τραγούδησε τόσο όμορφα με τη βελούδινη φωνή του ένα ελληνικό τραγούδι στη γλώσσα του, το είδε -μέσω youtube- η οικογένειά του μετά από 3 χρόνια, καθότι είναι κρατούμενος!

      Χαίρομαι που στην πρώτη συνάντηση των ΣΔΕ  Κρήτης ήμουν παρούσα. Μακάρι να γίνει θεσμός, όπως ειπώθηκε στο αμφιθέατρο από τους εκπροσώπους εκπαιδευτικούς και τον Αντιπεριφερειάρχη Παιδείας. Η συνέχεια της εκδρομής μας ήταν στο κέντρο του Ρεθύμνου, στην παλιά πόλη, για φαγητό, ποτό και καφεδάκι. Η επιστροφή είχε πειράγματα, τραγούδι, γέλια και λίγη στεναχώρια που τέλειωσε αυτή η όμορφη Κυριακή.

     Η συνάντηση  των ΣΔΕ μου έδωσε δύναμη για να συνεχίσω το ταξίδι μου στη γνώση και στο όνειρο που εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά. Κλείνοντας φέτος τη σχολική χρονιά –πρώτα ο Θεός- με υγεία, θέλω να έχω καταφέρει να πάρω στις αποσκευές μου όσο το δυνατόν περισσότερες γνώσεις και εμπειρίες από τα δρώμενα που συμμετέχουμε. Εύχομαι και ελπίζω να μην κλείσω αυτόν τον κύκλο αλλά να προσθέσω και τον επόμενο στον στόχο μου, το Λύκειο. Αλλά και πάλι, αν δε τα καταφέρω να συνεχίσω, έχω πάρει αυτά τα δύο χρόνια τόσα πολλά, θεωρώ, από γνώσεις, εμπειρίες και φιλίες που δε θα αισθάνομαι πια αυτό το τεράστιο κενό που είχα μέσα μου σαν απωθημένο που δεν είχα την ευκαιρία να συνεχίσω το σχολείο. Ένα μέρος το έχω ήδη καλύψει με τη βοήθεια της οικογένειας μου, των φίλων και συγγενών και προπάντων των εκπαιδευτικών μας. Γιατί η δική τους στήριξη και παρότρυνση, υπομονή και κατανόηση ήταν καταλυτική.

     Όλοι εμείς είμαστε στα ΣΔΕ και παλεύουμε, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, για την ολοκλήρωση του καλύτερου δυνατού στόχου. Προσωπικά, όσο ζω, ελπίζω για το καλύτερο αποτέλεσμα που μπορώ να πετύχω κάτω από σοβαρές δυσκολίες και αντίξοες καταστάσεις. Αισθάνομαι ευλογημένη με όλα αυτά που έχω καταφέρει στη ζωή μου. Έστω και με τις λιγοστές μου γνώσεις και χωρίς πτυχία και διδακτορικά στο βιογραφικό μου.

    Με το καλό να ξαναπάμε όλοι μαζί μια τόσο διδακτική εξόρμηση!

Ελένη Σγουράκη, εκπαιδευόμενη Β΄ Κύκλου

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *