“Τα ευαίσθητα κορίτσια μας και τα δυνατά αγόρια μας”

Η εκπαιδευόμενη του Α΄ κύκλου Πρέκα Αργυρώ εξομολογείται τα συναισθήματα που της προκάλεσαν τα διηγήματα των τριών συνεκπαιδευμένων της, που βραβεύτηκαν στον 35ο Παγκρήτιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό, καθώς και το βίντεο με θέμα τη μετανάστευση επίσης εκπαιδευόμενων του Σ.Δ.Ε. Χανίων στο πλαίσιο του προγράμματος “Κι αν ήσουν εσύ;”.

Η πρώτη ιστορία (Το χωριό μου) με πήγε μια πολύ ωραία εκδρομή, όπως αυτές που κάναμε όταν ήμασταν παιδιά, όταν τα βλέπαμε όλα, τα ακούγαμε όλα, τα μυρίζαμε όλα, τα νιώθαμε όλα.

Η δεύτερη σπαρακτική ιστορία (Χωρίς ελπίδα) με έκανε να μπω-ήθελα δεν ήθελα- στο σώμα αυτής της κοπέλας, της Αρετής, στο μυαλό της, στη ζωή της, στον  πόνο της, στον σπαραγμό και στην απόγνωσή της. Η μόνη  της λύτρωση, τελικά, θα έρθει με τον θάνατο.

Η τρίτη ιστορία (Με τα μάτια της ψυχής) με θύμωσε, επειδή κάποιοι “άνθρωποι”, με μια απόφαση που παίρνουν με τα πειραγμένα τους μυαλά, μπορούν να ορίζουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, έτσι σε μια στιγμή. Η Εκάβη πέρασε από όλα τα στάδια της κατάθλιψης, βρήκε όμως το σθένος, τη δύναμη και τη θέληση από το σκοτάδι της ψυχής της να ξαναβγεί στο φως, κι ας μην το έβλεπε.

Όσο τώρα για τα αγόρια μας θέλω να πω πως ο αιώνιος ρατσισμός υπάρχει και θα υπάρχει, δυστυχώς. Νομίζω ότι καταλαβαίνω, έστω και λίγο, τι περίπου πέρασαν ο Μohamed Ali και ο Andy πιο πολύ, γιατί το τρίτο παλικάρι, ο Γρηγόρης, είναι στην Ελλάδα με την οικογένεια του και μόνο αυτό αρκεί. Εύχομαι και οι τρεις να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, να κατασταλάξουν σε μία πατρίδα, να είναι πάντα τόσο δυνατοί.

Μπράβο στα ευαίσθητα κορίτσια μας και στα δυνατά αγόρια μας!” 

 

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *